Het is een hype geworden, alles moet op straat.
Dagbladen en tv nieuwsprogramma’s buitelen over elkaar heen om informatie te vinden over bedrijven of personen. Was er vroeger alleen de roddelpers die op de loer lag om smeuïge feiten te publiceren, tegenwoordig zitten onderzoekers in opdracht van de redacties van kranten en nieuwsprogramma’s het web af te speuren met haast forensisch precisiewerk om achtergronden boven tafel te krijgen.

In heel veel gevallen wordt er goed werk verricht en kunnen officieren van justitie criminelen voor het gerecht brengen of Tweede Kamer politici vragen stellen aan de bewindvoerders, maar soms ook kun je je afvragen of het wel verstandig is dat er zoveel informatie in de openbaarheid verschijnt.

Recent is het bericht over de helikopterpiloot Yvonne Niersman. De landing in Libië waar zij ook bij betrokken was had een vervelend gevolg voor met name de bemanning, de mislukte evacuatie van 2 burgers bezorgde Nederland het schaamrood op de kaken. Vooral Tweede Kamer politici willen het fijne van de zaak weten, de bewindvoerder moet op het matje komen.Mevrouw Niersman is naar het schijnt eerder betrokken bij een diplomatieke rel over vermeende schending van het luchtruim van Venezuela.

Wat voegt dit toe aan het nieuws? Is zij een notoire schender van nationale landsgrenzen en is zij op eigen initiatief dit luchtruim binnengedrongen of zouden er op dat moment andere belangen gespeeld hebben bij onze nationale krijgsmacht.

Ik vertrouw liever op de kennis van inlichtingendiensten en legercommandanten, die ondanks dat er wel eens iets misgaat, beschikken over informatie waar de gewone burger gelukkig geen weet van heeft. Natuurlijk hebben politici het recht om vragen te stellen, maar dat kan ook in een vertrouwelijke commissie en hoeft voor wat mij betreft niet in de pers.
Want willen wij alles wel weten en wordt er van die wetenschap misschien wel misbruik gemaakt door minder frisse lieden.